Reviews

Review of the Cactus Truck gig at OCCii, Amsterdam featuring Terrie Ex. January 2011

Want ja, de avond wordt afgesloten door Cactus Truck (voorheen: The Brilliant Conversationalists en Brand New Vagina), de band van Jasper Stadhouders (gitaar), Onno Govaert (drums) en John Dikeman (saxofoon). En wie de laatste tijd het werk van Jasper Stadhouders heeft gevolgd (ja, hij is het broertje van die jazz/ambient gitarist Bram Stadhouders) weet dat dit wel eens heftig kan worden. En ja hoor, al vanaf het begin gaat het los. Heftige improv van dit trio zonder al te veel poespas er om heen. Gewoon keihard “in your face” blazen. Alle drie de muzikanten laten zien waar ze goed in zijn en dat creëert een heftige sfeer. Govaert gaat op zijn drums helemaal los als of de duivel hem op z’n hielen zit, terwijl Dikeman met zijn sax een soort wild dansje uitvoert, iets te wild zelfs waardoor het mondstuk tijdens het eerste nummer al kapot valt (gelukkig had hij nog een 2e sax meegenomen waar hij op verder kon) en Stadhouders weet het zo ver te brengen dat na een nummer al 2 snaren van zijn gitaar het begeven.
Om het feestje compleet te maken wordt uiteindelijk ook Terrie Ex er nog bij gevraagd waardoor het allemaal nog wat heftiger wordt. Speels reageren de muzikanten op elkaar, zoeken elkaar op, wisselen objecten om de instrumenten mee te bespelen enzovoort enzovoort. Het resutltaat is een fijne improvisatie die elementen haalt uit zowel de free jazz als noise muziek met een punk attitude. Een geslaagde afsluiter van de avond.

Sietse van Erve, De Subjectivisten

http://www.subjectivisten.nl/de_subjectivisten/2011/01/gezien-le-club-suburbia-met-loup-terrie-ex-gerri-j%C3%A4ger-en-cactus-truck-in-de-occii-.html

_

Review of the Cactus Truck gig at OCCii, Amsterdam featuring Terrie Ex. January 2011

De jonge honden van Cactus Truck; John Dikeman op saxofoon, Jasper Stadhouders op gitaar en Onno Govaert op drums laten er als derde act vanavond geen gras over groeien. Vanaf de eerste noot werpen ze zich in de edele strijd, hunkerend naar het ridderschap. Daarbij wordt Stadhouders al vrij snel op verwrongen staaldraden getrakteerd. Dus na luttele minuten slingeren en hakken door de ruimte van OCCii lijkt de strijd gestreden. Maar versterking, in de vorm van een ervaren strijder, is in de buurt. Aangevuld met Terrie Ex baant Cactus Truck zich verder door het klankslagveld. Van enige vorm van subtiliteit of moment van overdenking is geen sprake. Snel schakelen, direct beslissen, flexibel reageren en adequaat communiceren moet de overwinning met spoed nabij brengen. Het wordt een creatief proces in een volgepropte notendop. De jongere Stadhouders moet het nadien bekopen met zware snaarschade, Govaert druipt al doorslaand bijna van zijn kruk af, Dykeman staart, nog beduusd van het gitaargeweld, voor zich uit en Terrie Ex zelf omhelst vaderlijk zijn strijdmakker Stadhouders, met hem het gevoel delend dat opnieuw de strijd ongehoord goed is geslaagd. (Lees meer over Jasper Stadhouders in Gonzo (circus) #100)

Hessel Veldman, Gonzo (circus)

http://www.gonzocircus.com/10364/loup-lyon-fr-terrie-exgerri-jager-en-cactus-truck-occii-le-club-suburbia-amsterdam-21-januari-2011

_

Review of the gig with Bram Stadhouders & Onno Govaert at Stranger Than Paranoia Festival, Tilburg. December 2007

De avond werd geopend door een drietal gretige jonge honden uit het Tilburgse: de gebroeders Stadhouders (gitaristen Bram en Jasper) en Onno Govaert (drums). Zij brachten een volledig geïmproviseerde set, waarin Jaspers Fender- en Brams Ibanez-gitaren ambient-achtige soundscapes neerlegden, die Govaert lardeerde met snel en vrij associatief drumwerk. Jasper Stadhouders, die duidelijk de meest uitgesproken rol vervulde als gitarist, haalde af en toe zwaar vervormde sounds uit zijn effectenapparatuur en creëerde zowel mijmerende als noisy passages. Bram Stadhouders speelde wat minimalistischer; met soms slechts een sporadische aanslag zorgde hij vooral voor een geschikt en sfeervol muzikaal Umfeld. Govaert, die uit een muzikale familie komt (zijn zussen Jacqueline en Anne maken furore met de succesvolle Nederlandse rockband Krezip), imponeerde met eclectisch drumwerk, waarin vrijheid en stevige rockritmes elkaar afwisselden. Daartoe gebruikte hij onder meer dunne sticks, zijn handen en de strijkstok, waarmee hij metalen schijven en cimbalen beroerde. Natuurlijk, niet alles klonk even geslaagd en boeiend – soms was het een beetje te navelstaarderig allemaal – maar dat kan ook niet anders met zo’n vrij uitgangspunt. Op de momenten dat het wél werkte, wist het trio een filmische ambient-achtige sfeer op te roepen, die bij tijd en wijlen deed denken aan bands als Tortoise.

Maarten van de Ven, Draai om je oren

http://www.draaiomjeoren.com/artikelen/strangerthanparanoia2007b.html

_

Op deze eerste openingsavond werden er vier sets gespeeld. Typerend voor Paradox, een podium waar jonge musici een kans krijgen, speelde als eerste een jong trio: The Young Lions Trio. Gitaristen Bram en Jasper Stadhouders (die tevens een laptop bediende) improviseerden met overgave en spontaniteit. Rond een soundscape uit de laptop – waaruit een mooie grondtoon werd gefabriceerd – werd volop energie en sfeervol gespeeld. Tonale stukjes werden afgewisseld met atonale delen. Heel dapper van deze jonge honden om voor een groot publiek te spelen, zoals ze al eerder deden in het voorprogramma van Jan Akkerman.

Koen Scherer, Draai om je oren

http://www.draaiomjeoren.com/artikelen/paradoxjubileum.html